ليوان را زمين بگذار

استادي درشروع کلاس درس ، ليواني پراز آب به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببينند.بعد از شاگردان پرسيد: به نظر شما وزن اين ليوان چقدر است ؟ شاگردان جواب دادند < 50 گرم ، 100 گرم ، 150 گرم > استاد گفت : من هم بدون وزن کردن ، نمي دانم دقيقا“ وزنش چقدراست . اما سوال من اين است : اگر من اين ليوان آب را چند دقيقه همين طور نگه دارم ، چه اتفاقي خواهد افتاد ؟ شاگردان گفتند : هيچ اتفاقي نمي افتد . استاد پرسيد : خوب ، اگر يک ساعت همين طور نگه دارم ، چه اتفاقي مي افتد ؟ يکي از شاگردان گفت : دست تان کم کم درد ميگيرد.  حق با توست . حالا اگر يک روز تمام آن را نگه دارم چه ؟ شاگرد ديگري گفت : جسارتا“ دست تان بي حس مي شود . عضلات به شدت تحت فشار قرار ميگيرند و فلج مي شوند و مطمئنا“ کارتان به بيمارستان خواهد کشيد. و همه شاگردان خنديدند..... استاد گفت : خيلي خوب است . ولي آيا در اين مدت وزن ليوان تغييرکرده است ؟ شاگردان جواب دادند : نه پس چه چيز باعث درد و فشار روي عضلات مي شود ؟ درعوض من چه بايد بکنم ؟ شاگردان گيج شدند . يکي از آنها گفت : ليوان را زمين بگذاريد. استاد گفت : دقيقا“ مشکلات زندگي هم مثل همين است . اگر آنها را چند دقيقه در ذهن تان نگه داريد اشکالي ندارد . اگر مدت طولاني تري به آنها فکر کنيد ، به درد  خواهند آمد . اگر بيشتر از آن نگه شان داريد ، فلج تان مي کنند و ديگر قادر به انجام کاري نخواهيد بود. فکرکردن به مشکلات زندگي مهم است . اما مهم تر آن است  که درپايان هر روز و پيش از خواب ، آنها را زمين بگذاريد، به اين ترتيب تحت فشار قرار نمي گيرند هر روز صبح سرحال و قوي بيدار مي شويد و قادر خواهيد بود از عهده هرمسئله و چالشي که برايتان پيش مي آيد ، برآييد! دوست من ، يادت باشد که ليوان آب را همين امروز زمين بگذاري . زندگي همين است!

انتظار..... به یاد و خاطره دوست عزیزی که داره ترکم می کنه واسه همیشه...

 

 

نبودنت بهترين بهانه است براي اشك ريختن...

ولي كاش بودي تا اشكهايم از شوق ديدارت سرازير مي شد

كاش بودي و دستهاي مهربانت مرهم همه دلتنگيها و نبودنهايت مي شد

كاش بودي تا سر به روي شانه هاي مهربانت مي گذاشتم ودردهايم را به گوش تو مي رساندم

مي داني اگر از كنارم بروي لحظه هاي زندگي برايم پر از درد و عذاب مي شوند

مي دانم كه نمي داني بدون تو ديگر بهانه اي نيست براي ادامه زندگي جز انتظار

انتظار........

شش حرف و چهار نقطه، كلمه ي كوتاهيه اما معنيش رو شايد سالها طول بكشه تا بفهمي.

تو اين كلمه ي كوچك ده ها كلمه وجود دارد كه تجربه كردن هر كدومش دل شير ميخواهد.

تنهايي،چشم براه بودن،غم،غصه،نااميدي،شكنجه،دلتنگي،صبوري،اشك بيصدا،هق هق شبونه،پشيموني،افسردگي،بي خبري و دلواپسي..

براي هركدام از اين كلمات چند حرفي كه خيلي راحت روي كاغذ نوشته ميشه بايد زجر وسختي را تحمل كرد تا معاني شون رو فهميدو دركشون كرد.

متنفرم از هر جيزي كه زمان را به ياد من مي اورد.